AA Regiozuid

Geschiedenis van de AA

 

Dr. Carl G. Jung was waarschijnlijk de eerste in 1934 om te spreken in ,,de taal van het hart". Taal die nu het symbool vormt van AA.

 

De grote Zwitserse psychoanalyst vermoedde er echter weinig van dat een 30-tal jaren later zijn nederige woorden door duizenden alcoholisten, die toen bestempeld waren als onherstelbaar, nu echter hersteld zijn, alsook hun gelukkige familieleden en vrienden uit de vier windstreken.

 

Het is allemaal begonnen op een mooie dag in de spreekkamer van Dr. Jung. Hij legde Roland H. uit dat de medische en psychiatrische wetenschap machteloos stond tegenover het alcoholisme. Er zou echter wel mogelijkheid tot herstel zijn, aldus Dr. Jung, als de patiënt een geestelijke hervorming kon ondergaan.

 

Roland H,, een Amerikaanse alcoholist, die de woorden van Dr. Jung geloofde besloot zijn krachten aan te passen en zijn leven te wijden aan de zorg voor die geestelijke kracht die machtiger was dan hij. Een kracht die hij ondervond in de „Oxfordgroup" een godsdienstige vereniging die toen, zowel in Europa als in Amerika, populair was.

 

Alcoholisten werden geholpen door een eenvoudige aanwijzing van morele aard, nl. erkennen van eigen fouten, voornemens om te beteren door gebed en meditatie, zich aan anderen te wijden en hen te helpen.

 

Een van deze die zo geholpen werden was Edwin [Ebby) T. die zijn boodschap van vreugde mededeelde aan een andere voormalige schoolkameraad Bill W. die te Brooklyn in „het huis in Clynton street" woonde.

 

Aan de keukentafel aldaar deelde Ebby aan de door Gin verzopen werkloze Bill, eens een der knapste mensen uit Wall street, zijn ondervindingen mede.

 

Dr- William Silkworth (het toenmalig diensthoofd van het Staatshospitaal Manhattan (een instelling voor alcoholisten en aan verdovingsmiddelen verslaafden) had reeds Bill en zijn vrouw Lois verteld dat Bill een snelvorderend en onherroepelijk geval van alcoholisme was, en dat het een obsessie was die hem tegen zijn eigen wil deed drinken; een allergische gevoeligheid voor alcohol, een sluw, krachtig en verbazend verdovingsmiddel. EEN enkele borrel was reeds voldoende om Bill aan het „zuipen" te brengen.

 

Na 'het bezoek aan Ebby deed Bill op 11 december '34 nogmaals zijn intrede in ..Towns Hospitaal" om ,,uitgedroogd" te worden. Ebby kwam hem daar nog eens bezoeken. Enkele minuten nadien werd Bill "die niet godsdienstig was " een geweldige verandering in de geest gewaar. Hij voelde dit aan als een opluchting en bevrijding van de drang om te drinken.

 

Toen hij Dr. Silkworth hierover sprak lachte deze hem niet uit, doch moedigde hem integendeel aan om in zijn eigen herstel te geloven. Hij veroorloofde hem zelfs andere alcoholisten te bezoeken en deze trachten te helpen. Uiteindelijk kreeg Bill een waterkansje om zich nogmaals in de zakenwereld te vestigen. In 1935 op 15 augustus werd hij echter verslagen, was weer failliet, en zonder werk.

 

Onmiddellijk wou hij zich naar de bar van het Mayflower Hotel begeven om zijn verdriet te vergeten, toen hij zich plots realiseerde dat hij er behoefte aan had om een andere alcoholist te helpen als deze hem nodig had.

 

Het was dan ook een historisch moment voor AA toen Bill de Mr. Walker Trunks belde om deze te vragen hoe hij een alcoholist kon helpen.

 

Mr. Trunks kende enkele leden van Oxfordgroep van wie hij vermoedde dat zij Bill zouden helpen. Bill kreeg het adres van een niet alcoholist die hem begreep nl. Mevrouw Henrietta Seiberling. Zij bracht Bil! in kennis met een Dr. Bob S, een beroemd chirurg die op het punt stond zijn carrière te ruïneren wegens de drank. De twee stichters van AA ontmoetten elkaar voor het eerst aan de ingang van het Seiberling Estate, te Akron.

 

Dr. Bob dronk zijn laatste borrel op 10 Juni 1935. Hij maakte Bill er al zeer spoedig op attent dat om permanent nuchter te kunnen blijven men deze deugd aan anderen moest kunnen brengen. Gezamenlijk begonnen zij alcoholisten te helpen, en aldus ontstond AA groep nr. 1.

 

In 1939 gaven de eerste 100 leden een boek uit welk het relaas mededeelde van hun ondervindingen. Zij gaven dit werk als titel ..Alcoholica Anonymus". Dit werd de naam van de jonge beweging.

 

Een grote vooruitgang betekende het toen John D. Rockefeller Jr. een diner gaf ter ere van AA en dit in de zeer selecte „Union Club" te New York op 8 februari 1940. Onder de genodigden bevonden zich enkele der rijkste en invloedrijkste Amerikanen.

 

Bill behandelde er enkele van de meest hopeloze gevallen en vertelde over de mogelijkheden van een reuze ontnuchteringcampagne. Hij heeft het verloop van AA bekendgemaakt.

 

Ook Dr. Foster, de bekwame neuroloog, en Dr. Harry Emerson Fosdick zongen de lof van AA in hoge tonen.

 

AA in Nederland

 

Dr. Henk Krauweel reisde in 1948 als directeur van het Amsterdams Medisch Consultatiebureau voor Alcoholisme naar de Verenigde Staten, waar hij o.a. onze medeoprichter Bill W. zou ontmoeten en kennis zou maken met het AA - Programma .

 

Hij was er zo enthousiast over dat hij de AA toen importeerde naar Nederland.

 

Om de eerste AA-groep in Amsterdam van materiaal voor hun herstel te voorzien, schreef hij de beknopte interpretatie van de Twaalf Stappen van de AA. Dit handzame boekje , dat eerst was voorzien van een bruine omslag, maar later van een rode, zou jarenlang de basis vormen voor het herstel van tienduizenden alcoholisten in Nederland. Het zou alom bekend worden als het "Rode Boekje" .

 

In 1996 kon de AA Nederland pas beschikken over een Nederlandse vertaling van de officiële Twaalf Stappen en Twaalf Tradities van de AA. Het rode boekje werd toen uit de handel genomen. Het is nu heruitgebracht met toestemming van de Algemene Diensten Conferentie, vanwege de historische relatie met de Nederlandse AA-gemeenschap.

 

Het is geenszins de bedoeling dat deze beknopte interpretatie de officiële Twaalf Stappen en Twaalf Tradities van AA (de 12'& 12') vervangt, noch de korte inhoud daarvan weergeeft. Iedereen wordt aangeraden ook kennis te nemen van de officiële versie van de Stappen en Tradities.

 

 

Rotterdam september 2003 de literatuurcommissie

 

 

By : Tudor Vieru , Science Edi